ΠΑΥΛΟΣ ΚΟΝΤΟΣΤΑ ΔΥΟ ΕΥ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ
(2η αναθεωρημένη έκδοση)
Εισαγωγή στα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη
Τα δύο ευ της ευτυχίας έχουν τη μορφή ενός οδοιπορικού ανάγνωσης των Ηθικών Νικομαχείων: το βιβλίο καταγράφει, κάθε φορά, τις δυσκολίες που συναντά ο αναγνώστης, τις γνώσεις που αποκτά, τις προσμονές του, την απογοήτευση ή τον ενθουσιασμό του, και του δείχνει πώς να αποκωδικοποιεί το αριστοτελικό κείμενο. Ταυτόχρονα, συνιστά μια συνολική, και ενίοτε πρωτότυπη, πρόταση κατανόησης της αριστοτελικής ηθικής. ∆εν αρκείται σε μια ουδέτερη έκθεση των βασικών της θέσεων αλλά επιχειρεί να τις υπερασπιστεί τόσο με φιλοσοφικά επιχειρήματα (χωρίς τη χρήση δυσνόητων όρων) όσο και με την επίκληση πολλών παραδειγμάτων από την καθημερινή εμπειρία. Το βιβλίο ξεκινά πλάθοντας μια ιστορία για τον Αριστοτέλη και τον γιο του Νικόμαχο, τελειώνει βρίσκοντας την ίδια ιστορία μέσα σε δύο πίνακες του Ρέμπραντ, και μας προσκαλεί να συνδέσουμε όσα θα μάθουμε αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε την ευτυχισμένη ζωή, τη δική μας ζωή.
Η παρούσα δεύτερη έκδοση συμβαδίζει με την, υπό προετοιμασία, αγγλική και κινεζική έκδοση του βιβλίου. Είναι εκτενώς συμπληρωμένη: ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην περαιτέρω ανάλυση των αριστοτελικών εννοιών της δικαιοσύνης, της ηδονής και της ηθικής αρετής. Έτσι, πέρα από το ότι προσφέρει μια εισαγωγή στα Ηθικά Νικομάχεια και την αριστοτελική ηθική, λειτουργεί και ως μια πρώτη εισαγωγή στην αρχαία ηθική φιλοσοφία γενικότερα.
Εικόνα εξωφύλλου: Κινεζική ακουαρέλα, τυπωμένη σε χαρτί από μπαμπού, 32×65 cm, 16ος-17ος αιώνας. Πηγή: Bibliothèque municipale de Rouen (Leber 1368).
ΣΕΙΡΑ | ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
ISBN 978-960-524-512-62, σχήμα 14 x 21 εκ., 352 σελ., τιμή: 18 ευρώ
ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΟΥ ΛΟΙΜΟΥ
Επιδημίες στην αρχαιότητα που ξεπέρασαν τη λογικήΕισαγωγή – Μετάφραση – Σημειώσεις: Στέφανος Παρασκευαΐδης
Α´ ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ • ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ • ΣΟΦΟΚΛΗΣ • ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ • ΔΙΟΔΩΡΟΣ ΣΙΚΕΛΙΩΤΗΣ • ΦΙΛΟΣΤΡΑΤΟΣ • ΑΙΛΙΟΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ • ΓΑΛΗΝΟΣ • ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΥΣΣΗΣ • ΕΥΣΕΒΙΟΣ • ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ • ΕΥΑΓΡΙΟΣ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΟΣ • ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΙΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Οι μεγάλες επιδημίες ξεχώρισαν από πολύ νωρίς ως σημαντικά και αξιομνημόνευτα γεγονότα. Ο τόμος αυτός περιλαμβάνει μια πλούσια συλλογή κειμένων, τα οποία περιγράφουν από διαφορετικές οπτικές γωνίες το φαινόμενο των επιδημιών και τον αντίκτυπό τους στις αρχαίες κοινωνίες. Τα δεδομένα που παρουσιάζουν οι αρχαίοι συγγραφείς δίνουν συχνά την εντύπωση ότι ξεπερνούν την ίδια την ανθρώπινη λογική και πολλές φορές αφήνουν να διαφανεί το στοιχείο της αμφισβήτησης, της αβεβαιότητας και της αντιφατικότητας στις αντιδράσεις των ανθρώπων. Οι ασυνήθιστες και επείγουσες συνθήκες μιας φονικής επιδημίας δημιουργούσαν δυναμικές οι οποίες επηρέαζαν ιδέες και αντιλήψεις, καλλιεργούσαν νέες συνήθειες, άγγιζαν όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Η εμπειρία της πρόσφατης πανδημίας κάνει τα κείμενα αυτά να μοιάζουν ασυνήθιστα επίκαιρα. Ο σημερινός αναγνώστης θα εντοπίσει προβλήματα και ερωτήματα που πιθανόν να έχουν απασχολήσει και τον ίδιο. Μπορεί μάλιστα ο αρχαίος άνθρωπος να του φανεί λιγότερο αρχαίος και περισσότερο άνθρωπος, με τους ίδιους φόβους και την ίδια θνητότητα.
Ο Στέφανος Παρασκευαΐδης είναι διδάκτωρ αρχαίας ιστορίας.
Εικόνα εξωφύλλου: Σκηνή προθέσεως νεαρής κόρης, της Μυρρίνης, που τη θρηνούν η μητέρα της (αριστερά) και, πιθανώς, η αδελφή της η Μύρτε (σύμφωνα με την επιγραφή). Παράσταση σε μελανόμορφο φορμίσκο του τελευταίου τετάρτου του 6ου αι. π.Χ., Μουσείο Κεραμεικού.
ΣΕΙΡΑ | ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ
ISBN 978-960-524-949-6, σχήμα 14 x 22 εκ., 136 σελ., τιμή: 10 ευρώ
Τζoρτζ Όργουελ
ΑΣ ΣΗΚΩΣΟΥΜΕ ΨΗΛΑ ΤΗΝ ΑΣΠΙΔΙΣΤΡΑ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΚΙΤΣΟΣ
Η ασπιδίστρα είναι φυτό εσωτερικού χώρου, ιδιαίτερα δημοφιλές στη μεσαία τάξη της βικτωριανής Αγγλίας (1850-1900) λόγω των ελάχιστων απαιτήσεων για την ευδοκίμησή της. Είχε τέτοια δημοφιλία, που κάθε σπίτι που σεβόταν τον εαυτό του έπρεπε να έχει από μια γλάστρα με ασπιδίστρα στο παράθυρο.
Ο Γκόρντον Κάμστακ, όμως, μισεί τις ασπιδίστρες γι’ αυτό ακριβώς που συμβολίζουν, τον καθωσπρεπισμό και την ευμάρεια της μεσαίας τάξης,·όπως μισεί και το χρήμα, που το λατρεύουν όλοι σαν θεό.
Επιλέγει, λοιπόν, μια δουλειά χωρίς ιδιαίτερες απολαβές, με συνέπεια μια ζωή γεμάτη μιζέρια και εξαθλίωση, που του στερεί κάθε δημιουργικότητα και έμπνευση από την ποιητική φλέβα που πιστεύει ότι διαθέτει.
Η μόνη που τον ανέχεται σ’ αυτό του το βούλιαγμα και την παρακμή είναι η γλυκιά, υπομονετική Ρόζμαρι, αλλά και η μόνη που τον παρακινεί να ξεφύγει απ’ όλα αυτά.
Ο Τζορτζ Όργουελ γράφει ένα ακόμη μυθιστόρημα κοινωνικής κριτικής αντλώντας και από τα προσωπικά του βιώματα.
Σκιαγραφεί την εποχή του μεσοπολέμου δίνοντας το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό αποτύπωμά της, διορατικός και διεισδυτικός όπως πάντα…
Ο Τζορτζ Όργουελ (ψευδώνυμο του Έρικ Άρθουρ Μπλερ) γεννήθηκε το 1903 στην Ινδία και πέθανε το 1950 στο Λονδίνο. Σπουδαίος συγγραφέας, δοκιμιογράφος και δημοσιογράφος, έγινε διάσημος κυρίως με τα μυθιστορήματά του, Η φάρμα των ζώων (1945) και 1984 (1949), και τα δύο με απόψεις σαφώς αντιολοκληρωτικές.
Πολλοί τον θεωρούν ως έναν από τους συγγραφείς της Αγγλίας με τη μεγαλύτερη επιρροή. Το 2008 οι Times τον κατέταξαν δεύτερο στον κατάλογο με τους 50 σπουδαιότερους άγγλους συγγραφείς από το 1945 και εντεύθεν.
Ο Όργουελ με το έργο του συνεχίζει να επηρεάζει μέχρι και σήμερα τις πολιτικές ιδέες, καταφερόμενος εναντίον κάθε ολοκληρωτισμού και τασσόμενος, καθ’ όλη του τη ζωή, στο πλευρό των καταφρονεμένων και των επαναστατών. Πήρε μέρος στον ισπανικό Εμφύλιο και κατέγραψε τις εμπειρίες του στο Πεθαίνοντας στην Καταλωνία. Οι έννοιες «Ψυχρός πόλεμος», «Μεγάλος αδελφός», «Δωμάτιο 101» ανήκουν στον Όργουελ.
Κυκλοφορούν επίσης
• Τζορτζ Όργουελ - Ανάσες
• Τζορτζ Όργουελ - Οι άθλιοι του Παρισιού και του Λονδίνου
ΤΖΟΡΤΖ ΟΡΓΟΥΕΛ
Ας σηκώσουμε ψηλά την ασπιδίστρα
Μετάφραση: Δημήτρης Καρακίτσος
Επιμέλεια: Mαρίνα Καρρά
Σχεδιασμός εξωφύλλου: Κάτια Κουτσαφτή
ISBN: 978-960-521-340-4
Σελίδες: 352
Τιμή: 15,90
Λήξη έκθεσης «Ξεριζωμοί, 1922-2022. Μαρτυρίες μέσα από την Τέχνη»
Ξενάγηση κοινού: Κυριακή 9 Ιουλίου, στις 11:00
Με μία τελευταία ξενάγηση κοινού, την Κυριακή 9 Ιουλίου στις 11:00, ολοκληρώνεται η έκθεση «Ξεριζωμοί, 1922-2022. Μαρτυρίες μέσα από την Τέχνη». Το θέμα της προσφυγιάς προσεγγίστηκε σε δύο ενότητες μέσα από εικαστικά κυρίως τεκμήρια, όπου η πρώτη ενότητα σχετίζεται με την περίοδο της μικρασιατικής καταστροφής, η δεύτερη μεταφέρει το θέμα του Ξεριζωμού έξω από τα στενά τοπικά όρια της Μ. Ασίας και Ελλάδας σε πιο κοντινούς χρόνους, στο σήμερα.
Ιδιαίτερη είναι η σημασία της οδυνηρής επετείου της μικρασιατικής καταστροφής για την πόλη της Θεσσαλονίκης, μια κατεξοχήν προσφυγούπολη. Μετά το 1922 και την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών, η κατεστραμμένη από την πυρκαγιά του 1917 Θεσσαλονίκη υποδέχθηκε έναν τεράστιο αριθμό προσφύγων από τη Μ. Ασία (ανέρχονται σε 120.000). Οι πρόσφυγες ενσωματώθηκαν σταδιακά στην κοινωνική και οικονομική ζωή της πόλης και, ουσιαστικά, συνέβαλαν στην αναγέννησή της και στη συγκρότηση της σύγχρονης μεγαλούπολης.
Στην πρώτη ενότητα αξιοποιείται κυρίως υλικό από τις συλλογές του Ιδρύματος, ένα σύνολο σχεδίων του Σπύρου Παπαλουκά που απέκτησε σχετικά πρόσφατα το Τελλόγλειο, επίσης έργα άλλων καλλιτεχνών στις συλλογές του (Βαλσαμάκη, Μηνά Αβραμίδη, Χαλεπά-Κατσάτου κ.ά.), δάνεια από μουσεία και συλλογές (και έργα του Περικλή Βυζάντιου από τη μικρασιατική εκστρατεία), καθώς και φωτογραφικό υλικό του Αρχείου Στρατή Δούκα στο Α.Π.Θ.
Ο καμβάς στον οποίο αναπτύσσεται το πρώτο μέρος της έκθεσης δημιουργείται από το εξαιρετικό σύνολο ζωγραφικών έργων του Σπύρου Παπαλουκά, σχετικό με τη διαδρομή του από την καταστροφή στη Μ. Ασία, στο Άγιο Όρος έως το 1926, χρονιά που ιδρύεται η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης (Δ.Ε.Θ.), το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και αλλάζει η μορφή της πόλης.
Οι ηχογραφημένες μαρτυρίες επιζώντων της καταστροφής της Σμύρνης από το Ιστορικό Αρχείο Προσφυγικού Ελληνισμού, Δήμου Καλαμαριάς (Ι.Α.Π.Ε.) αποτυπώνουν τα γεγονότα εκείνων των ημερών με συγκλονιστική αμεσότητα.
Στο δεύτερο μέρος της έκθεσης ο Ξεριζωμός ξεπερνά τα χρονικά και γεωγραφικά όρια της Μ. Ασίας και μας μεταφέρει σε τραγικά όμοιες καταστάσεις του πιο πρόσφατου παρελθόντος και του σήμερα, είτε στον Ελλαδικό χώρο είτε σε άλλες περιοχές του πλανήτη, με την τραγωδία του απάνθρωπου παραλογισμού να συνεχίζεται σε ένα ζοφερό μέλλον. Ο Δημήτρης Μεσσίνης καταγράφει με τον φακό του τις δραματικές συνέπειες πολεμικών συγκρούσεων και βίαιων εκτοπισμών σε Κόσοβο, Αφγανιστάν, Σεράγεβο, Ειδομένη, Λέσβο και Κω. Ο Χρήστος Αλαβέρας εμπνέεται από το έργο του Μεσσίνη και μεταγράφει εικόνες βίας και ξεριζωμών στο «Βαδίζοντας Ανάμεσα», μια μνημειακών διαστάσεων εικαστική σύνθεση με κάρβουνο. Στα πρόσφατα προσφυγικά ρεύματα του 2015 και του 2016 στρέφει το ενδιαφέρον του ο Γιώργος Κατσάγγελος με τις «Μαρτυρίες» του, προσκαλώντας ανθρώπους που τελικά εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλονίκη να ανακαλέσουν τις μνήμες των πρωτόγνωρων καταστά-σεων που βίωσαν εγκλωβισμένοι στην Ειδομένη. Τέλος, η μικρού μήκους ταινία του Γιώργου Ζώη, “Third Kind”, παρουσιάζει το δυστοπικό, μετα-αποκαλυπτικό μέλλον μιας ανθρωπότητας ολότελα εκτοπισμένης από το γήινο περιβάλλον μετά από έναν πρωτόγνωρα μαζικό, πλανη-τικό «ξεριζωμό».
Ωράριο λειτουργίας εκθεσιακού: Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 9:00-14:00, Τετάρτη 9:00-14:00 & 17:00-21:00, Σάββατο και Κυριακή 10:00-18:00, Δευτέρα κλειστά.
Απαραίτητη η τηλεφωνική κράτηση στο 2310247111.
Μετά την ξενάγηση το κοινό θα έχει την ευκαιρία να περιηγηθεί στις εκθέσεις «Ιωάννα-Giovanna-Jeanne Spiteris/Σπητέρη» και «Εικόνες του άλλου μας εαυτού» Η ζωή στην πόλη μέσα από τα μάτια των ανθρώπων του περιοδικού δρόμου «σχεδία» (διάρκεια εκθέσεων έως την Τετάρτη 12 Ιουλίου).
Τελλόγλειο Ίδρυμα
Αγίου Δημητρίου 159A, 546 36, Θεσσαλονίκη
τηλ: 2310 991377,
